Efsaneler

Sosyal medyada haberlerin altındaki yorumlara biraz göz atan herkes, elektrikli otomobillerle ilgili hep aynı iddialar ve efsanelerle karşılaşıyor. Aşağıda bu efsanelerden bazılarını masaya yatırıp gerçek paylarını netleştiriyoruz.

Efsane 1: Elektrikli otomobillerin menzili günlük kullanım için yetersiz.

Almanya’da sürücülerin büyük kısmı yılda yaklaşık 12.000 km yapıyor; bu da günde ortalama 33 km demek. VW ID.3 veya Tesla Model 3 gibi modern elektrikliler 300–500 km menzille bunu fazlasıyla karşılıyor. Günlük işe gidiş-geliş için elektrikli otomobiller fazlasıyla yeterli.

Efsane 2: Elektrikli otomobiller uzun yola uygun değil.

Güncel şarj altyapısı ve biraz planlamayla uzun yol da dert değil. Zaten vereceğiniz kahve/yemek/tuvalet molalarına şarjı eklediğinizde yolculuk süresi belirgin şekilde uzamaz. Altın kural: Mola + 10 dakika. Bu formülle çoğu hedefe rahatça ulaşırsınız. Üstelik birçok elektrikli 400 km’nin üzerinde menzil sunuyor; sık sık durmaya gerek kalmıyor.

Efsane 3: Yeterince şarj istasyonu yok.

2024 itibarıyla Almanya’da yaklaşık 146.000 halka açık şarj noktası var ve sayı hızla artıyor. Karşılaştırma için: 14.000 akaryakıt istasyonunda yaklaşık 86.000 pompa bulunuyor. Hızlı şarj ağı da sürekli genişliyor; yoğun lokasyonlarda bile sorunsuz şarj mümkün.

Efsane 4: Bir elektrikliyi şarj etmek çok uzun sürüyor.

Hızlı şarj istasyonlarında bir elektriklinin bataryası 10–30 dakikada %70’e kadar doldurulabiliyor; bu da çoğu zaman 200–300 km daha yol demek. Ayrıca birçok kullanıcı aracını gece evde ya da işteyken gün içinde rahatça şarj ediyor. Günlük kullanımda şarj süresi genelde mesele olmuyor.

Efsane 5: Elektrikli otomobiller, içten yanmalı araçlardan daha pahalı.

Satın alma maliyeti çoğu zaman yüksek olsa da kullanım maliyetleri belirgin şekilde düşüktür. Elektrikli otomobillerin bakım gerektiren parçası daha azdır ve işletmesi ucuzdur (yakıt yerine elektrik). Elektriklilerde potansiyel büyük kalem batarya iken; içten yanmalılarda turbo, debriyaj, şanzıman, enjeksiyon sistemleri ve katalitik konvertör gibi pahalı ve yıpranan parçalar bulunur. Uzun vadede düşük kullanım maliyeti, yüksek başlangıç maliyetini çoğu senaryoda dengeler.

Efsane 6: Batarya üretimi çevreye zararlı.

Evet, batarya üretimi elektrikli bir aracın en enerji yoğun aşaması ve başlangıçta daha yüksek emisyona yol açıyor. Burada kullanılan enerji kaynağı belirleyicidir. Ancak modern üretim yöntemleri emisyonları %50’ye varan oranlarda azaltabiliyor. Araç ömrü boyunca ise elektrikliler bu başlangıç emisyonunu, özellikle yenilenebilir kaynaklı elektrikle kullanıldıklarında, emisyonsuz sürüşle fazlasıyla telafi eder.

Efsane 7: Elektrikli otomobillerde yangın riski daha yüksek.

Elektrikliler, içten yanmalı araçlarla aynı güvenlik standartları ve çarpışma testlerinden geçer; güvenlik düzeyi eşdeğerdir. Manşetlere daha çok elektrikli yangınları çıksa da istatistikler benzinli, dizel ve hibrit araçların ortalamada yaklaşık 20 kat daha sık alev aldığını gösteriyor. Kısacası risk daha yüksek değil; benzer hatta çoğu durumda daha düşük.

Efsane 8: Elektrik şebekesi bu kadar çok elektrikliyi kaldırmaz.

1 milyon elektrikli araç olsa bile Almanya’nın ek elektrik ihtiyacı yalnızca yaklaşık %1–2 artar; mevcut şebeke bunu rahatlıkla karşılar. Akıllı şarj ve yük yönetimi, sayı hızla artsa bile enerjinin verimli dağıtılmasını sağlar.

Efsane 9: Bataryalar için yeterli hammadde yok.

2009–2015 arasındaki çalışmalar; lityum, kobalt, nikel, mangan ve grafit gibi hammaddelerin küresel ölçekte e-mobiliteyi mümkün kılacak düzeyde mevcut olduğunu gösteriyor. Ayrıca geri dönüşüm ve alternatif malzemeler hızla gelişiyor. Bataryalardaki kobalt oranı son yıllarda ciddi biçimde azaltıldı; yeni teknolojilerle hammadde ihtiyacı daha da düşebilir.